Sjómannsstörf

Þegar ég var 16 ára fór ég í fyrsta skipti til sjós í atvinnu skyni og var það á Fanney SH-24 sem Soffanías Cecilsson hf. gerði út og átti ásamt skipstjóranum og vélaverðinum (Magnús Magnússon skipstj. & Hallgrímur Magnússon vélav.). Þetta var síðasta veiðiferð fyrir jólinn 1991 og var róið með línu með beitningartrekt. Þessi beitningartrekt var alls ekki nógu góður útbúnaður því engöngu var hægt að beita smokkfiski sem var skorinn niður og sturtað í trektina. Veiðiferðin tók 3 daga og var lagt um 10 rekkar á dag (35 balar) og varð aflinn 17.569kg. og skiptaverðmæti 258.708kr. og fékk ég í heildarlaun 16.214kr. 9 manns vöru í áhöfninni og þar af vorum við tveir óvanir og hafði skipstjórinn orð á því að ég væri miklu duglegri en hinn.	Þetta er Fanney SH-24
Í september 1992 réði ég mig til vinnu hjá Lögfiski hf. hjá feðgunum Magga og Þórði. Þar var alltaf gaman að vinna og var starfsandinn hjá fyrirtækinu rosalega góður. Þetta var lítið fyrirtæki með mjög fjölbreyttan rekstur í sjávarútvegi. Þegar ég byrja hjá þeim gera þeir út 3 krókabáta (Jóa, Sigrún & Margrét) og eru með löndunarþjónustu úr trillunum og Krossnesinu. Þá byrjaði ég á að vera í beitningu og svo að keyra aflann af trillunum á fiskmarkaðinn á lyftara. Svo fór ég til sjós með Jóhannesi Arngrímssyni á Jóu SH-175 (7053), sem Lögfiskur var með á leigu af Stefáni Arngrímssyni. Svo fór ég að róa með Þórði Magnússyni á Sigrúnu SH-116 (6211), á línuveiðar. Í þá daga var krókabátum bannað að róa í desember og janúar svo úr varð að kaupa átti eitt stk. kvótabát og róa á línutvöföldun í desember, janúar og kannski febrúar. En þegar verið er að versla bátinn finna þeyr annan bát 10brt. sem þeyr telja hagkvæmt að kaupa og úr verður að keyptir eru 2 bátar "Stjarna VE-52 (6899)" og "Hugrún AK-43 (1837)" og allir höfðu því nóg að gera í desember og janúar. Jói og Heiðar Björns réru á Hugrúnu en Maggi ætlaði að róa með Þórði á Stjörnunni en var alltaf svo sjóveikur að ég fór að vera háseti hjá Þórði þar. Í byrjun febrúar fer Jói að róa aftur á Jóu og ég fer með Heiðari á Hugrúnu á línu, en aflabrögðin voru nánast engin, en netabátar voru þá byrjaðir að fiska vel. Úr varð að keypt var notað netaúthald af Búnaðarbankanum og fórum við á Hugrúnu til netaveiða með ágætum árangri fram á vor. Um vorið tók Lögfiskur að sér að landa fyrir Guðmund Runólfsson hf. Um sumarið seldi Heiðar sig útúr fyrirtækinu en hann átti 1/2 Margréti SH (7221)og 1/4 í Hugrúnu. Í ágúst förum við aftur á net og verður Jói skipstjóri og um haustið er keyptur Gáski sem gefið var nafnið "Helga Hafsteins SH" og var gerð út á þorskanet. Var Sveinn Björnsson skipstjóri á Helgu. Í byrjun desember ríkur verð á leigukvóta upp úr öllu valdi, fer úr 40kr/kg í 80kr/kg og hættum við að fá kvóta svo Hugrúni og Helgu var lagt. Næst verð ég aftur háseti á Sigrúnu SH-116 en núna með Jóa og rérum við með línu um veturinn og fiskuðum mjög vel. Um sumarið var ég á handfærum með Jóa á Sigrúnu, en var ég alltaf í fríi á mánudögum vegna löndunar úr Sæfara AK sem landaði rækju í frystihúsið í Grundarfirði.	Þetta er Jóa SH-175 myndin er fengin að láni úr bókinni Íslensk skip (bátar) Þetta er Sigrún SH-116 myndin er fengin að láni úr bókinni Íslensk skip (bátar) Þetta er Stjarnan VE-52 myndin er fengin að láni úr bókinni Íslensk skip (bátar) Þetta er Hugrún AK-43 myndin er fengin úr bókinni Íslensk skip
Í hrygningarstoppi um páskana 1994 fór ég lausaróður á Siglunes SH-22 og var róið með dragnót í jökuldýpið með litlum árangri. Seinni part sumars hætti ég hjá Lögfiski og fór til Benidorm með vinum mínum. Þegar heim kom vann ég í 2 mánuði í skelvinnslu hjá Fiskiðjunni í Grundarfirði.
Í endaðan október 1994 réði ég mig á línuvertíð á Fanney SH-24 og byrjuðum við að gera klárt fyrir línuveiðar sem byrjuðu 1. nóvember til 28 febrúar. Enn var Magnús Magnússon skipstjóri og var hann núna kominn með nýja Mustad beitningarvél, nýjan uppstokkara og nýja sigurnaglalínu og komum við alltaf með fullfermi að landi, oftast eftir 3 lagnir. Lagðir voru 16 rekkar á dag (56 balar). Oftast var róðralagið þannig að farið var út á miðnætti og komið heim um kl. 22:00, 3 dögum síðar (70klst.), landað, tekin kör, ís og beita (c.a. 2klst.). Svo var stoppað fram að næsta miðnætti (20-24klst), auk þess sem við tókum 2-3 hverju helgi í frí. Var alltaf góður vinnu mórall um borð enda alveg úrvals mannskapur og allt góðir félagar mínir.	Þetta er Fanney SH-24
Í mars 1995 leysti ég af á Farsæl SH-30 á þorsknetaveiðum í brúninni fyrir utan Grundarfjörð.
27.mars 1995 var mér boðið að fara lausatúr á ísfisktogaran Runólf SH-135, í eigu Guðmundar Runólfssonar, og vann ég þar til hann fór frá Grundarfirði 10.maí 1998. Ég byrjaði sem háseti en vegna lítilla mannaskipta var lengi verið að vinna sig upp í aukahluti. Ég var þó farinn að fá 2-4 túra á ári sem netamaður og 6-7 túra á ári sem matsveinn. Runólfur var að mínu mati mjög fallegt skip, því var þokkalega vel við haldið og umgengni um skipið var alla tíð til fyrirmyndar og hefur það áræðanlega átt mikinn þátt í því að faðir Runólfs Guðmundssonar skipstjóra átti skipið og síðar Runólfur og systkini.	Þetta er Runólfur SH-135
Í maí 1998 flyst áhöfnin af Runólfi yfir á ísfisktogarann Hring SH-535 sem sama fyrirtæki átti. Hringur hafði ekki veiðileyfi í íslenskri lögsögu fyrr en búið var að flytja leyfið af Runólfi og öðrum bát yfir. Þar sem að nýlega var byrjað að gera út Hringinn eftir bryggjulegu í 1 1/2 ár var reynt að hafa sem fæsta í áhöfn þar til búið væri að ganga frá sölu á Runólfi, þannig að þyrfti ekki að segja mönnum upp. Þetta gekk þokkalega og var mönnum m.a. boðið að vera í landi á netaverkstæði félagsins í smá tíma, sem eitthverir þáðu. Ég hætti að leysa af sem matsveinn því matsveinninn sem var á Hringnum áður en við komum yfir varð vara-matsveinn. Svo kom að 1.september 1998 gerði fyrirtækið samning við Fiskiðjusamlag Húsavíkur um veiðar á c.a. 2000 tonnum af þorski á ári og gekk sú veiði mjög vel samhliða að veiða fyrir fiskvinnslu Guðmundar Runólfssonar hf. og gerðum við gott ár 1999. Um haustið 1999 festi fyrirtækið kaup á Heiðrúnu GK og Þóri Péturssyni GK, auk aflaheimilda. Heiðrún fékk nafnið Ingimundur SH-335 og fór á veiðar fyrir fyrirtækið strax. Þór Pétursson GK fór í slipp og þurfti að laga mjög margt í því skipi og kom hann til Grundarfjarðar í Febrúar 2000 og hafði þá fengið nafnið Helgi SH-135 eftir Helga Sigurðssyni (Helgi í Koti) sem lést við störf fyrir fyrirtækið, en hann var búinn að vinna þar mjög lengi. Á Hringnum hætti ég í seinna sjómannaverkfallinu 2001.	Þetta er Hringur SH-535
Í eitthvert skiptið þegar Hringurinn var bilaður réðum við okkur tveir úr áhöfninni í afleysingar túr á netabátinn Dagfara-GK (nú Stokksey) sem var gerður út frá Þorlákshöfn. Þetta var mikil og skemmtileg ævintýraferð og er útgerðin Brotsjór ehf. ekki enn búinn að gera upp launin okkar. Skipið var allt frekar illa útbúið og vinnuaðstaðan á vinnsludekkinu ekki hugsuð út frá því að fiska mikið. Þegar við vorum að halda úr höfn í Þorlákshöfn fórum við að spyrja menn hvar væri venjan að geyma landfestar skipsins og fengum við alltaf sömu svörin "ég veit það ekki ég er bara að byrja hérna" Það var nánast ný áhöfn þessa veiðiferðina og fannst okkur gaman að öllu sem úrskeiðis fór og hversu fáranlegir hlutirnir voru þarna um borð. Þegar við fórum aftur til veiða á Hringnum fannst okkur draslið þar um borð flokkast til þess besta í heimunum.	Þetta er Dagfari GK (núna Stokksey)
Ég var farinn að vinna við slægingu í Ólafsvík á kvöldin og nóttinni í verkfallinu og hafði hugsað mér að vera bara í landi og taka að mér tölvuviðgerðir á daginn og slægja á kvöldin. En ég toldi ekki lengi í landi. Um 3 klst. síðar bauðst mér skipspláss á Grundfirðingi SH-24 og slóg ég til. Í maí 2001 réði ég mig til þorsknetaveiðar á Grundfirðing SH-24 og starfa þar enn þann dag í dag. Það er margt sem kom mér verulega á óvart við að fara aftur að vinna hjá Soffaníasi Cecilssyni hf. Það er svo mikill munur á útgerðar og hugsunarhætti milli fyrirtækjanna (G.R.)Guðmundar Runólfssonar hf og (S.C.)Soffaníasar Cecilssonar hf. G.R. er fyrirtæki á opnum hlutafjármarkaði og má því helst engu breyta þar nema kostnaðurinn skili sér fljótt aftur, en hjá S.C. þar á allt að vera í 100% lagi og þar er engöngu keypt það besta sem endist og þarf sem minnst viðhald. Í janúar 2002 er til dæmis um borð í Grundfirðing, endurnýjuð og betrumbætt vinnuaðstaðan við slægingu fisks þannig að við skilum betri fisk í land og verðum fljótari að vinna hann. Við sem erum í áhöfninni fáum að koma með okkar hugmyndir og forstjórinn hlustar á okkar hugmyndir að vinnuaðstöðu okkar. Hjá G.R. var aldrei neinu breytt nema ef hægt var að nota eitthvað gamalt drasl sem var búið að henda úr fiskvinnslunni og því skítmixað við það sem fyrir var um borð. Í júlí 2003 var sett í skipið NÝTT beitningarvélakerfi frá Mustad af fulkomnustu gerð. Eru allir hlutir hugsaðir þannig að skipið verði besta línu & netskip landsins auk þess sem engu þarf að breyta þegar skipt er milli veiðafæra.	Þetta er Grundfirðingur SH-24 myndina tók Guðjón Elísson (www.gauiella.is)
Draumurinn var svo að eignast eigin bát af stærðinni 10-30 brt. en ég og Bjössi vinur minn keyptum okkur heldur lítinn skemmtibát og þurfum því ekki að hafa áhyggjur af kvóta eða klukkutímum, bara bensíni og tvígengisolíu.